Balans in begeleiding

🔹 Elke schooldag voelt als een strijd en je weet niet meer hoe je het moet oplossen.

Je kind zit op de basisschool of in de onderbouw van de middelbare school. ’s Ochtends begint de stress al bij het ontbijt. Je kind protesteert, is stil of juist prikkelbaar. De schooldag is een enorme opgave, vol sociale regels, onverwachte veranderingen en harde geluiden. En als hij of zij dan eindelijk thuiskomt? Volledig overprikkeld. Een simpele vraag als “Hoe was je dag?” kan al een uitbarsting veroorzaken.

En jij? Jij voelt je verscheurd.

Je wilt begrip krijgen op school, maar iedere keer als je iets aankaart, krijg je te horen dat het ‘best goed gaat’ of dat je kind zich op school anders gedraagt dan thuis. Je hebt het gevoel dat je tegen een muur praat, terwijl jij degene bent die de echte worsteling ziet.

🔹 Thuis zou een veilige plek moeten zijn, maar vaak is het een mijnenveld.

Je wilt zo graag rust creëren voor je kind. Maar hoe? Als hij of zij overprikkeld thuis komt, kan zelfs een klein geluidje te veel zijn. Je andere kinderen willen ook aandacht, het avondeten moet op tafel, en ondertussen weet je niet meer wat je moet doen om escalaties te voorkomen. Soms voel je je net alsof je een tijdbom aan het ontmantelen bent—maar je weet nooit precies wanneer hij afgaat. Je vraagt je af: Hoe kan ik mijn kind helpen om spanning te herkennen, voordat het te laat is?

🔹 Sociale afwijzing breekt niet alleen je kind, maar ook jouw hart.

Je ziet hoe je kind zo graag aansluiting wil vinden, maar dat het keer op keer niet lukt. Andere kinderen lijken moeiteloos vriendschappen te sluiten, terwijl jouw kind steeds vaker buitengesloten wordt. Soms omdat hij of zij zich terugtrekt, soms omdat anderen gewoon niet begrijpen hoe hij of zij de wereld ervaart.
En jij? Jij voelt de pijn mee. Elke keer dat er géén uitnodiging komt voor een feestje. Elke keer dat je kind vraagt waarom het zo moeilijk is om vrienden te maken. Je wilt helpen, maar hoe leer je iemand iets dat voor anderen vanzelfsprekend is?

🔹 Routine is heilig, maar het leven is niet altijd voorspelbaar.
Je plant alles zorgvuldig om stress te voorkomen. Je zorgt voor duidelijke afspraken, voorspelbaarheid, zo min mogelijk verrassingen. Maar het leven houdt geen rekening met autisme. Een roosterwijziging op school, een spontaan familiebezoek, een vergeten afspraak—en je kind raakt volledig in paniek.
En jij? Jij loopt op je tenen om alles glad te strijken, om prikkels te minimaliseren, om de boel draaiende te houden. Maar je vraagt je af: Kan het ooit makkelijker worden?

🔹 Je hebt álles geprobeerd—maar nog steeds geen blijvende oplossing gevonden.
Je hebt al met scholen gesproken, met therapeuten, met andere ouders. Misschien heb je eindeloos gegoogeld naar manieren om je kind te helpen. Maar telkens loop je tegen dezelfde problemen aan: lange wachtlijsten, adviezen die niet aansluiten bij de realiteit, en mensen die simpelweg niet begrijpen hoe het écht is.